κίμων θεοδώρου

 «Αναψυχή» στο φαγωμένο βουνό της Σαλαμίνας

Μια διπλή αυτοκτονία αριστοτεχνικής πλοκής ξεδιπλώθηκε το 1929 στο νησί της Χίου. Η λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας Σαπφώ, κατά ένα σενάριο του μοιραίου της τέλους, έπεσε από τα βράχια της Λευκάδας στη θάλασσα λόγω ανεκπλήρωτου έρωτα. Εικοσιπέντε περίπου αιώνες αργότερα θα βαφόταν με αίμα μια άλλη θάλασσα: επρόκειτο για ιστορία που ζωντάνεψε στα μάτια των αναγνωστών καθώς διάβαζαν στις αθηναϊκές εφημερίδες τα νέα που έφτασαν από το νησί αρχικά μέσω τηλεγραφημάτων. Έφτασαν επίσης με φύλλα της τοπικής εφημερίδας Αλήθεια, οι συντάκτες της οποίας φέρονται ότι θα έστελναν επιπλέον φωτογραφίες τεκμηρίωσης στους Αθηναίους συναδέλφους τους. Ο λόγος για την «τραγική διπλή αυτοκτονία του ποιητή Μάριου Βαϊάνου και του οδοντίατρου Ζολώτα» με «διπλό σαπφικό πήδημα εξ αποκρήμνου βράχου της Χίου». Θα ακολουθούσε «κοινή κηδεία και κοινός τάφος των δύο νέων»[1]. Λεγόταν ότι ο Βαϊάνος προέβη στο απονενοημένο διάβημα διότι απαξίωσε τον έρωτά του γνωστή Αλεξανδρινή ποιήτρια.

Tο Ρομαντικό Πανεπιστήμιο Αθήνας σας προσκαλεί σε έναν αστερισμό μελέτης και αυτομόρφωσης, με πυξίδα το δαιδαλώδες και μεταμορφωτικό έργο του Βάλτερ Μπένγιαμιν «Das Passagen-Werk» (Το βιβλίο των Στοών).

« Να πέθανε ή μήπως τάχα ζει » - Μια βραδιά συνάντησης με τον Νίκο Βέλμο (1890-1930), την Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2023 στις 20:00, στο κτίριο Νόμπελ στο Χαλάνδρι, στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης «Έξω φρενών από ευχαρίστηση».

Ερασμία Μπερτσά: «Είμαι μοντέρνα γιατί απλούστατα ζω την εποχή μας» E. Μπερτσά, Χωριό με Βουνά, 1950 έρευνα/κείμενο: Κίμων Θεοδώρου «ΦYγε μακριά από την Ελλάδα, εδώ θα καταστραφείς και το ζωγραφικό ταλέντο σου δεν θα αναγνωριστεί». Σε τέτοιες κουβέντες που άκουγε μετά από την επιστροφή της στη χώρα, κουβέντες που της έλεγαν φίλοι καλλιτέχνες, η Ερασμία Μπερτσά απαντούσε πως αγαπά τον τόπο της και θα μείνει για να παλέψει ώστε να τον απαλλάξει από τα δεινά του ακαδημαϊσμού και του ψευδοεμπρεσιονισμού που πρυτάνευαν τότε. Η Ερασμία Μπερτσά στην εποχή του Μεσοπολέμου έγινε γνωστή ως  η πρώτη Ελληνίδα «κυβίστρια» ζωγράφος.

docu-fiction έρευνα - κείμενο: Κίμων Θεοδώρου Ήταν τέτοιο το ιστορικό βάρος του θείου του που όταν ο ίδιος αυτοκτόνησε, στις 20 Ιανουαρίου 1880, οι περισσότερες εφημερίδες έκαναν λόγο «για τον εικοσάχρονο ανεψιό του Ζήση Σωτηρίου» χωρίς καν να αναφέρουν το όνομά του. Παρότι επρόκειτο για όνομα μεγαλοπρεπέστατο: Κωνσταντίνος. Σαν να ζούσε στη σκιά του Έλληνος του Ολύμπου, Ζήση Σωτηρίου, μέχρι που μια μέρα ο Κωνσταντίνος αναρωτήθηκε τι είναι η ζωή; τι είναι ο θάνατος; τι είναι η σκιά; κι απάντησε χαμηλόφωνα εντός του πως θάνατος είναι όταν δεν έχεις πια σκιά. Ή όταν δεν είσαι πια σκιά κανενός. Αυτοκτόνησε στο φυλάκιο παρά το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Σαν να μην άντεχε τόση πολλή ιστορία. Περιτριγυρισμένος από αρχαία και από ηρωική Επανάσταση. Λίγους μήνες αργότερα πέθανε και ο Ζήσης επειδή τα είχε πια τα χρονάκια του κι επιπλέον ίσως από τη στεναχώρια για τον χαμό του ανεψιού. Στο μυαλό του Ζή ση το απονενοημένο διάβημα θα ήταν ανεπίτρεπτο, κόκκινη γραμμή για έναν Ζήση που έζησε και π...