ένα τριάρι για τον Οιδίποδα

-
Σημειώσεις επάνω στη νουβέλα "Ενα τριάρι για τον Οιδιποδα", Νίκος Ξένιος, Αθήνα: Φαρφουλάς, 2012 


Μια μικρή αφήγηση, κομμάτια ζωής τα οποία καταφέρνουν να αποτελέσουν νεοελληνική τοιχογραφία των τελευταίων δεκαετιών, άλλοτε νατουραλιστικά και άλλοτε ιμπρεσιονιστικά. Ο Νίκος Ξένιος ακτινογραφεί ένα πτώμα, αυτό του μικροαστισμού, κι έπειτα μπήγει το νυστέρι του, ανοίγοντας τη σάρκα για να δείξει το εσωτερικό μίασμα. Συνάμα, προσπαθεί να βγάλει από μέσα μια καρδιά αλώβητη. Δύο κόσμοι έρχονται σε σύγκρουση, στη νουβέλα Ένα τριάρι για τον Οιδίποδα, ο κόσμος του κεντρικού ήρωα ο οποίος ως ηθοποιός έχει γαλουχηθεί με κλασικές αξίες, και από την άλλη, ο σύγχρονος ωφελιμιστικός κόσμος όπου μυρίζει σαπίλα ένας κακεντρεχής εγωκεντρισμός. Μπορεί, άραγε, ο έρωτας να αποτελέσει σανίδα σωτηρίας; Διαφέρει ως έγκλημα η πατροκτονία από την οικογενειακή καταπίεση; Από τις μεγάλες τραγωδίες, ο ηθοποιός -απαγγέλλει ολόκληρο τον Οιδίποδα από το τέλος προς την αρχή- περνάει στα πάθη της ίδιας του της ζωής, από ήρωας στη σκηνή, γίνεται πρόσωπο μιας καταδικασμένης στη φαυλότητα πραγματικότητας. Η μόνη θεραπεία αυτού του κόσμου το λογοτεχνικό ξεσκέπασμα. Τι συμβαίνει, όμως, αν του ξεσκεπάσματος δεν έπεται καμία αιδώς; Αν το πτώμα ευελπιστεί να αναστηθεί επιδεικνύοντας πρόστυχα και ευθαρσώς τα σάπια μέλη του; Τέλος, συναντάται η ιδέα αναζήτησης παρηγοριάς στη φιλία, ακόμη και αν αυτή έχει σκονιστεί.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έρωτας και τηλεπάθεια στα χρόνια της έλλειψης καυσίμων

-
«Τα ψυχοφάρμακα είναι το όπιο του λαού» Sin Boy (τραγουδιστής) Από τα Γιάννενα τα αλβανικά σύνορα απέχουν καμιά ώρα. Έναν CBD μπάφο δρόμο αφότου τα περάσει κανείς, βρίσκεται το Αργυρόκαστρο. Εκεί υπάρχει ένα Εθνογραφικό μουσείο στο σπίτι όπου το 1908 γεννήθηκε ο Ενβέρ Χότζα. Αυτός ο τύπος κράτησε την τύχη της Αλβανίας στα χέρια του για σαράντα χρόνια, συνδέοντας τη χώρα με την ιστορία των καθεστώτων υπαρκτού σοσιαλισμού του εικοστού αιώνα. Το μουσείο είναι ανακαινισμένο μετά από μια φωτιά ενώ κάποτε είχε διαφορετικό όνομα και σκοπό: στα χρόνια του κομμουνισμού λεγόταν μουσείο αντιφασισμού. Σήμερα αντικρίζει κανείς ανάμεσα στα εκθέματά του τεκμήρια από την παραδοσιακή ζωή του τόπου, ηθών και εθίμων. Σε μια πτέρυγα ορισμένα τεκμήρια αναφέρονται σε έργα και ημέρες του Χότζα που σπούδασε στη Γαλλία και επέστρεψε στην πατρίδα για να ασκήσει τις πολιτικές ιδέες του στην πράξη. Υπάρχει ένα δωμάτιο με θέμα την επίθεση στις θρησκείες που εξαπέλυσε ο Χότζα υιοθετώντας το μαρξικό τσιτάτο «η θ...
Read more »

Η τραγική αυτοκτονία του ποιητή Μάριου Βαϊάνου και του φίλου του

-
Εικόνα
Μια διπλή αυτοκτονία αριστοτεχνικής πλοκής ξεδιπλώθηκε το 1929 στο νησί της Χίου. Η λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας Σαπφώ, κατά ένα σενάριο του μοιραίου της τέλους, έπεσε από τα βράχια της Λευκάδας στη θάλασσα λόγω ανεκπλήρωτου έρωτα. Εικοσιπέντε περίπου αιώνες αργότερα θα βαφόταν με αίμα μια άλλη θάλασσα: επρόκειτο για ιστορία που ζωντάνεψε στα μάτια των αναγνωστών καθώς διάβαζαν στις αθηναϊκές εφημερίδες τα νέα που έφτασαν από το νησί αρχικά μέσω τηλεγραφημάτων. Έφτασαν επίσης με φύλλα της τοπικής εφημερίδας Αλήθεια, οι συντάκτες της οποίας φέρονται ότι θα έστελναν επιπλέον φωτογραφίες τεκμηρίωσης στους Αθηναίους συναδέλφους τους. Ο λόγος για την «τραγική διπλή αυτοκτονία του ποιητή Μάριου Βαϊάνου και του οδοντίατρου Ζολώτα» με «διπλό σαπφικό πήδημα εξ αποκρήμνου βράχου της Χίου». Θα ακολουθούσε «κοινή κηδεία και κοινός τάφος των δύο νέων»[1]. Λεγόταν ότι ο Βαϊάνος προέβη στο απονενοημένο διάβημα διότι απαξίωσε τον έρωτά του γνωστή Αλεξανδρινή ποιήτρια.
Read more »