μερικοί το λένε αγάπη

Κίμων Θεοδώρου

μερικοί το λένε αγάπη

(μικρο)διηγήματα & ακροβασίες

Αθήνα, Νοέμβριος 2014

ISBΝ: 978-960-9441-62-9, διάστ. 12Χ17, σελ. 158

εκδόσεις Φαρφουλάς, κολάζ εξωφύλλου: Ηλίας Μέλιος

[από το οπισθόφυλλο]

σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν μονάχα δύο κατηγορίες ανθρώπων: εκείνοι που έκλαψαν όταν έφυγε η Amy Winehouse κι εκείνοι που δεν έκλαψαν ● τιρκουάζ: το πιο υπέροχο και συνάμα το πιο απαίσιο χρώμα σε τούτη την παλαβιάρα πλάση ● όταν ξύπνησα η τηλεόραση έδειχνε ένα φίδι που το λένε μαύρο μάμπα ● ήταν ωραία στο μεξικό στους δρόμους ξεχυνόμασταν πλήθος ● καταλήξαμε στη φράση κλειδί που λύνει τα μυστήρια του σύμπαντος: «το χούλα χουπ είναι μικροαστική συνήθεια»

Γράφτηκαν για το «Μερικοί το λένε αγάπη» :

«Ο Θεοδώρου τελικά είναι μία ευχάριστη αποκάλυψη. Αναδεικνύει την πολλά υποσχόμενη αφηγηματική δεινότητά του η οποία όντως τον οδηγεί σε "ακροβασίες" - επιβεβαιώνοντας έτσι τη χρήση της λέξης αυτής στον υπότιτλο του έργου του - ανάμεσα στον ουμανισμό και στον μεταμοντερνισμό, συνδυάζοντας άριστα το ειδοποιητικά χαρακτηριστικά της αισθητικής σμίκρυνσης αυτών των "χαϊκού" της πεζογραφίας με τη μεταμοντέρνα χαοτικά αδιέξοδη εποχή μας".     

Θόδωρος Κατσικάρος, 

στα ΠΕΙΡΑΪΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (περισσότερα εδώ).  

 

«Άλλοτε αστείες κι άλλοτε δραματικές ή απροσάρμοστες οι εφαρμογές της αγάπης είναι ο καμβάς για να ξεδιπλώσει ο Θεοδώρου την ικανότητά του να δημιουργεί λογοτεχνικό ενδιαφέρον από ψήγματα ανθρώπινων σχέσεων».    

Γιάννης Ν. Μπασκόζος, στην ΕΠΕΝΔΥΣΗ (περισσότερα εδώ).  

«Διαβάζοντας, ζουμάρεις ιδίως σ’ αυτήν την ανυπέρβλητη στιγμή της ανθρώπινης ζωής, τη στιγμή που ο καθημερινός μουντός άνθρωπος ερωτεύεται, και στο πόσο ζηλευτή είναι αυτή η ικανότητα: δεν μπορούν να το πάθουν όλοι∙ μερικών το ατσάλινο περίβλημα δεν τρυπιέται ποτέ από αγγελικά βέλη».     

Εύη Λαμπροπούλου, στη Book Press (περισσότερα εδώ). 

 

 

«Μικρά σφηνάκια ζωών. Άλλες ζωές με έκαναν να σιχαθώ, άλλες να πονέσω, κι άλλες να γελάσω (...)»

Community Reviews @ Goodreads