Πλαστικογή

-

Γύρισε απόγευμα. Φώναξε το όνομά της. Εφτά φορές. Πουθενά. Στο τραπέζι της κουζίνας μια κάρτα μαγαζιού νυφικών. Μάλωσαν άπειρες φορές, αυτός δεν ήθελε γάμο, αυτή ήθελε να ζήσει το όνειρο της εκκλησιάς, έτσι της έλεγε. Δεν το σκέφτηκε αμέσως, αλλά την επομένη: πέρασε από το μαγαζί και την είδε να ποζάρει στα άσπρα ακίνητη. Μπήκε μέσα, έκανε φασαρία, φώναξαν την αστυνομία. Τον έβγαλαν τρελό που μιλούσε σε μια πλαστική κούκλα. Μετά τα μεσάνυχτα πήγε ξανά, αυτή μέσα από το τζάμι. Δεν εννοούσα να βρεις τέτοια δουλειά όταν έλεγα είσαι πολυέξοδη, άρχισε να της μιλά. Σκέφτηκε ότι του το έκανε για εκδίκηση. Εγώ αν με αγαπάς θα έρχομαι, θα σου μιλώ κάθε βράδυ. Έτσι έγινε και περίμενε πότε θα του κάνει νεύμα ότι τον θέλει για να την κλέψει. Μα δεν έλεγε να δώσει σημάδι, κοιτούσε μονάχα παγερά, ενίοτε με απορία. Περνούσε ο καιρός. Έχανε την υπομονή του. Ήξερε ότι τον άκουγε. Θέλεις να καταλήξεις στον κουκλοπαράδεισο; τη ρώτησε μια φορά. Εκεί πηγαίνουν οι κούκλες όταν γερνούν και τις αποσύρουν, είπε. Είναι μια συνοικία στις παρυφές της πόλης. Ζουν σε κουκλόσπιτα. Έχουν τηλεόραση συνδρομητική. Σέρνουν καρότσια στη λαϊκή με λαστιχένια φρούτα. Τις Κυριακές καλούν παρέα για φαγητό. Δεν είναι αυτό τόπος, μουρμούρισε, δε φτιάχτηκε για εμάς η πλαστικογή. Κάνε ένα νεύμα και θα σε πάρω να φύγουμε, οπουδήποτε. Θα ζήσουμε εμείς καλά και οι άλλες κούκλες καλύτερα. Καθώς συνέχιζε τον καημό του, ένα τουρτουριασμένο ξημέρωμα, μαρμάρωσε κι αυτός, από το κρύο. Έμεινε να στέκεται στην έξω πλευρά της βιτρίνας.

 

- - -

Πρώτη Δημοσίευση: Κίμων Θεοδώρου, «Πλαστικογή», στη Μικρή Κλίμακα της Δήμητρας Ι. Χριστοδούλου, ηλεκτρονικό περιοδικό Χάρτης, τεύχος 7, Ιούλιος 2019 - link

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έρωτας και τηλεπάθεια στα χρόνια της έλλειψης καυσίμων

-
«Τα ψυχοφάρμακα είναι το όπιο του λαού» Sin Boy (τραγουδιστής) Από τα Γιάννενα τα αλβανικά σύνορα απέχουν καμιά ώρα. Έναν CBD μπάφο δρόμο αφότου τα περάσει κανείς, βρίσκεται το Αργυρόκαστρο. Εκεί υπάρχει ένα Εθνογραφικό μουσείο στο σπίτι όπου το 1908 γεννήθηκε ο Ενβέρ Χότζα. Αυτός ο τύπος κράτησε την τύχη της Αλβανίας στα χέρια του για σαράντα χρόνια, συνδέοντας τη χώρα με την ιστορία των καθεστώτων υπαρκτού σοσιαλισμού του εικοστού αιώνα. Το μουσείο είναι ανακαινισμένο μετά από μια φωτιά ενώ κάποτε είχε διαφορετικό όνομα και σκοπό: στα χρόνια του κομμουνισμού λεγόταν μουσείο αντιφασισμού. Σήμερα αντικρίζει κανείς ανάμεσα στα εκθέματά του τεκμήρια από την παραδοσιακή ζωή του τόπου, ηθών και εθίμων. Σε μια πτέρυγα ορισμένα τεκμήρια αναφέρονται σε έργα και ημέρες του Χότζα που σπούδασε στη Γαλλία και επέστρεψε στην πατρίδα για να ασκήσει τις πολιτικές ιδέες του στην πράξη. Υπάρχει ένα δωμάτιο με θέμα την επίθεση στις θρησκείες που εξαπέλυσε ο Χότζα υιοθετώντας το μαρξικό τσιτάτο «η θ...
Read more »

Η τραγική αυτοκτονία του ποιητή Μάριου Βαϊάνου και του φίλου του

-
Εικόνα
Μια διπλή αυτοκτονία αριστοτεχνικής πλοκής ξεδιπλώθηκε το 1929 στο νησί της Χίου. Η λυρική ποιήτρια της αρχαιότητας Σαπφώ, κατά ένα σενάριο του μοιραίου της τέλους, έπεσε από τα βράχια της Λευκάδας στη θάλασσα λόγω ανεκπλήρωτου έρωτα. Εικοσιπέντε περίπου αιώνες αργότερα θα βαφόταν με αίμα μια άλλη θάλασσα: επρόκειτο για ιστορία που ζωντάνεψε στα μάτια των αναγνωστών καθώς διάβαζαν στις αθηναϊκές εφημερίδες τα νέα που έφτασαν από το νησί αρχικά μέσω τηλεγραφημάτων. Έφτασαν επίσης με φύλλα της τοπικής εφημερίδας Αλήθεια, οι συντάκτες της οποίας φέρονται ότι θα έστελναν επιπλέον φωτογραφίες τεκμηρίωσης στους Αθηναίους συναδέλφους τους. Ο λόγος για την «τραγική διπλή αυτοκτονία του ποιητή Μάριου Βαϊάνου και του οδοντίατρου Ζολώτα» με «διπλό σαπφικό πήδημα εξ αποκρήμνου βράχου της Χίου». Θα ακολουθούσε «κοινή κηδεία και κοινός τάφος των δύο νέων»[1]. Λεγόταν ότι ο Βαϊάνος προέβη στο απονενοημένο διάβημα διότι απαξίωσε τον έρωτά του γνωστή Αλεξανδρινή ποιήτρια.
Read more »